Jeden z najpopularniejszych polskich seriali lat 70. i 80. XX w. Opowiada o życiu codziennym Polaków pod okupacją hitlerowską. Jego główni bohaterowie to porucznik Władysław Niwiński (Karol Strasburger) oraz przebiegły Leon Kuraś (Kazimierz Kaczor). W 1978 r. Janusz Morgenstern oraz Kazimierz Kaczor otrzymali za serial Złote Ekrany. Ponadto na Festiwalu Polskiej Twórczości Telewizyjnej w Olsztynie reżyser zdobył Grand Prix, Kazimierz Kaczor i Włodzimierz Boruński (odtwórca roli Sommera, właściciela kamienicy Niwińskich) zostali laureatami nagrody aktorskiej, zaś Andrzej Kurylewicz zdobył nagrodę jury za muzykę Przedwiośnie 1943 roku. Władysław Niwiński szkoli w Warszawie oddziały GL. Poznana na Zamojszczyźnie Marta zostaje dziewczyną Władysława i wkrótce młodzi pobierają się. Wybucha powstanie w warszawskim getcie. Władek zostaje ciężko ranny podczas jednej z akcji. Marta, która jest w ciąży, opiekuje się małżonkiem. Dzięki jej czujności Władek uchodzi z życiem, kiedy w szpitalu pojawiają się Niemcy. Leon Kuraś wciąż szuka Bożenki. W tym celu kontaktuje się nawet z gestapowcem Emilem Michankiem. Wkrótce żołnierze podziemia zabijają Emila za kolaborację. Kuraś zostaje oskarżony o zabicie funkcjonariusza tajnej policji i aresztowany. W zamian za adres Niwińskiego Niemcy obiecują mu pomóc w odnalezieniu córki. Kurasia rozpoznaje Johan Heimann, który pod postacią inkasenta Nowaczyka siedział w więzieniu, by rozpracować w ten sposób polską siatkę konspiracyjną. W zamian za wydanie Niwińskiego obiecuje on Kurasiowi wolność. Torturowany więzień wciąż jednak milczy. Urszula dostaje przesyłkę zawierającą poplamioną krwią bieliznę męża. Jego nazwisko znajduje się na liście skazanych na rozstrzelanie.