Tokio. Hirayama (Kôji Yakusho) pracuje jako sprzątacz toalet. Choć jest małomówny i zamknięty w sobie, emanuje od niego pozytywna energia. Przepełnia go miłość, do świata, siebie i innych ludzi. Dla niego nawet najskromniejsze i najbardziej rutynowe czynności stają się ceremoniałem, poprzez który afirmuje życie. Jego dni wyglądają tak samo - wypełniają je praca, czytanie książek, słuchanie muzyki ze starych kaset, lancz w parku, fotografowanie drzew, wizyta w ulubionym barze, księgarni czy łaźni. Nadają one jego egzystencji idealny porządek i upragnioną harmonię. Hirayama żyje skromnie i samotnie, gdzieś na uboczu. Nie korzysta z internetu, nie ogląda telewizji ani nie czyta gazet. Wydaje się, że wycofał się z głównego nurtu życia. Codzienne rytuały, według których można regulować zegarek, to świadomy wybór. Choć Hirayama sam nie mówi wiele, interakcje z innymi ludźmi mają dla niego ogromne znaczenie. Cierpliwie pomaga swojemu współpracownikowi Takashiemu (Tokio Emoto). Pewnego dnia w progu jego domu staje siostrzenica, Niko (Arisa Nakano), która uciekła z domu. Nastolatka znajduje tu bezpieczny azyl. Jej śladem przybywa siostra Hirayamy, zamożna Keiko (Yumi Asô). Tlący się między nimi konflikt jest widoczny, ale przeszłość mężczyzny i wydarzenia, które doprowadziły go do skromnego mieszkania i pracy, którą wielu pogardza, nadal pozostają tajemnicą. Nagrodzone w Cannes i nominowane do Oscara autorskie kino Wima Wendersa, twórcy "Paryż, Teksas" i "Nieba nad Berlinem".