Angielska guwernantka, Anna (Geraldine Chaplin ) przybywa do położonego na odludziu bogatego domu szacownej, hiszpańskiej rodziny. Ma opiekować się dziećmi Juana (José Vivó) i Luchy (Charo Soriano). Oprócz nich w rezydencji przebywa dwóch braci mężczyzny i ich schorowana matka (Rafaela Aparicio), która jest pozbawiona władzy w nogach. Funkcję głowy rodziny pełni najstarszy z jej synów, surowy i apodyktyczny José (José María Prada), kolekcjoner mundurów i militariów. Jego całkowitym przeciwieństwem wydaje się milczący Fernando (Fernando Fernán Gómez), który z kolei interesuje się wszystkim, co jest związane z religią. Wkrótce po przyjeździe Anny mężczyzna opuszcza dom, przenosi się do pobliskiej groty i tam wiedzie żywot pustelnika. Tymczasem od pierwszego spotkania Juan zaczyna adorować młoda kobietę i zasypywać ją anonimowymi listami o pornograficznej treści. Broniąc się przed jego zalotami, Anna stara się pozyskać zaufanie i sympatię kolejno Jose i Fernanda, ale szybko przekonuje się, że mają w gruncie rzeczy są równie niebezpieczni jak ich brat. Mroczna, duszna atmosfera domu sprawia, że Anna czuje się tam coraz bardziej nieswojo. Uznawany do dziś za jeden z najwybitniejszych w twórczości Carlosa Saury należy do cyklu tematycznego, który reżyser określił jako "trylogię o skutkach hiszpańskiej wojny domowej". Ze względów cenzuralnych Saura ukrył pod postaciami mężczyzn ostoje wstecznictwa: militaryzm, zakłamanie moralne i klerykalizm, gnębiące trzymaną w jarzmie dyktatury Hiszpanię, symbolizowaną z kolei przez starą matkę.