Amerykański artysta postawił sobie za zadanie przedstawienie ludzkiej tragedii za pomocą abstrakcyjnego malarstwa. Jego celem miało być uleczenie bolączek świata, a narzędziem kolorowa pasta, którą sam przygotowywał. Pokrywał nią coraz większe płótna, tworząc przestrzenie, które mogły wchłonąć widza. Oświadczając, że nie jest abstrakcjonistą, lecz materialistą, Mark Rothko wymykał się definicjom. Film ukazuje jego niekonwencjonalną ścieżkę, jedną z najbardziej zaskakujących w sztuce współczesnej.