Wybucha I wojna światowa. Ludzie uciekają przed armią niemiecką. Do domu wraca mąż Emilki. Dowiedział się o jej romansie z Andrzejem i zamierza go zabić. Walunia uprzedza Jurewicza o grożącym niebezpieczeństwie. Musi on ukryć się na pewien czas. Żonie mówi, że ucieka z powodów politycznych. Przerażona Maria decyduje się opuścić dom razem z nim. Opiekę nad dziećmi powierza najstarszej córce Józi i służącej Antolce. W efekcie cała odpowiedzialność za rodzeństwo spada na Józię, która nie radzi sobie z obowiązkami. Jej bracia urządzają z Antolką pijackie zabawy. Pewnego razu Anusia, która codziennie chodzi do odległego o kilka kilometrów kościoła, wraca do domu zakrwawiona. Wyznaje Maryśce, co się wydarzyło. Wkrótce umiera na dyfteryt. Po ciężkiej zimie powracają do domu rodzice. Maria ciężko przeżywa śmierć Anusi. Zabrania Maryśce mówić komukolwiek, co ją spotkało.