Premiera pierwszego filmu z udziałem Eugeniusza okazuje się wielkim sukcesem. Artysta promuje w prasie swój romans z odtwórczynią głównej roli. Zgłasza się do niego August Rączyński, który oferuje mu swoją pomoc w rozwoju filmowej kariery za granicą. Bodo odrzuca jego ofertę. Tymczasem matka aktora angażuje się w związek z jednym z dyrektorów Qui Pro Quo i stara się nakłonić syna do powrotu do teatru. Jakiś czas później Eugeniusz spotyka się w restauracji z Henrykiem Szaro, który proponuje mu rolę w produkcji historycznej o powstaniu styczniowym. Aktor jednak i tą propozycję odrzuca. W kolejnych tygodniach nie otrzymuje już żadnych nowych ofert. Docierają do niego wieści o nowej gwieździe Qui Pro Quo, Adolfie Dymszy, a także coraz lepiej prosperującym teatrze Perskie Oko, który prowadzą Zula Pogorzelska i Konrad Toma. Nadchodzi maj 1926 roku. Marszałek Piłsudski zbrojnie przejmuje władzę w kraju. W trakcie walk w stolicy Bodo udziela pomocy rannemu kapitanowi Magierze. Wojskowy obiecuje odwdzięczyć mu się za przysługę.