Czwarta część "Planety małp". Rok 1991. Ameryka jest totalitarnym policyjnym państwem. Ponieważ tajemniczy wirus spowodował wyginięcie psów i kotów, ludzie postanawiają oswoić małpy, by zajęły miejsce domowych pupilów. Specjalni strażnicy w brutalny sposób szkolą setki tych zwierząt. Ludzie wykorzystują te inteligentne stworzenia jako swych niewolników. Tymczasem dorasta Caesar (Roddy McDowell), syn dr Corneliusa i dr Ziry, ukryty przez rodziców przed policją. Caesar ukrywa umiejętność mówienia i myślenia. Wkrótce jego opiekun Armando (Ricardo Montalban), właściciel cyrku, zostaje aresztowany. W wyniku licytacji Caesar trafia do posiadłości gubernatora Brecka (Don Murray) i zostaje jego służącym. Po pewnym czasie Armando umiera podczas policyjnego przesłuchania. Wówczas Caesar staje na czele buntu małp przeciwko ludziom, by zlikwidować niewolnictwo. Stawką rewolty jest odpowiedź na pytanie, czy planetą będą rządzić małpy czy ludzie? Po krwawych walkach przywódca szympansów ogłasza koniec hegemonii człowieka. W drugim dnie filmu ujawniają się rasizm, totalitaryzm, niewolnictwo i rewolucja.