Rok 1899. Zamożny Justo często bywa agresywny wobec swojej żony Carmen. Pewnej nocy mężczyzna usiłuje zgwałcić będącą w zaawansowanej ciąży partnerkę. Próbująca się bronić kobieta uderza męża twardym narzędziem w głowę. Carmen, przekonana, że go zabiła, postanawia wraz ze swoją matką Teresą uciec z domu. Zabiera ze sobą drogi zegarek Justo, złoty łańcuszek, obrączkę i trochę pieniędzy. Kobiety wywożą ciało zmarłego do lasu, gdzie go zakopują. Podczas ucieczki ciężarna kobieta rodzi dziewczynkę, którą nazywa Inocensją. Zagubiona i przerażona Carmen decyduje się zostawić dziecko w przyklasztornym przytułku. Obiecuje sobie, że po nie wróci. Teresa wraz z córką jadą pociągiem do miasta, w którym przebywa jej syn, Pablo. Stan Carmen, która ciągle krwawi, się pogarsza. Jej brat postanawia jak najszybciej sprowadzić lekarza, Germana. Doktor ratuje jej życie. Pablo nalega, aby jego matka i siostra zmieniły tożsamość. Kobiety przybierają imiona Guadalupe i Manuela. Serial opowiada o losach i perypetiach grupy pokojówek, które pracują dla mieszczańskich rodzin Felipe mówi Cayetanie, że grozi jej kara śmierci lub dożywocie. Kobieta prosi więc Fabianę, by wyznała policji prawdę o wypadku Ursuli. Obiecuje, że przy pomocy najlepszych adwokatów szybko wyciągnie ją z więzienia. Trini organizuje w domu powitalne spotkanie z sąsiadami. Ramon wznosi toasty za wszystkich, którzy pomogli jemu, Trini i Marii Luisie. Na prośbę Susany Servando podstępem wyciąga od Leandra informację, że jest on rysownikiem i karykaturzystą w pewnym czasopismie. Duch Maximiliano namawia Rosinę, by nie rezygnowała ze szczęścia.